14/1/2008 - Kimseye belli etmiyorum savaşımı.

Kimseye belli etmiyorum savaşımı. yokluğunla savaşmak görünmeyen bir düşmana kılıç sallamak gibi... yoruluyorum, düşüyorum, tekrar kalkıyorum ama sensizliği yenmeyi başaramıyorum. Hüzün işgalinde yüregim, çünkü sen yoksun,seni düşünmek var. yoklugun canımı öyle acıtıyorki, parça parça oluyor yüreğim. kalbimin parçalarını toplamaya çalışıyorum yerden. içimde kopan fırtınaları söyleyemiyorum. sessizleşiyorum. saatlerce bakıyorum seni götüren yollara... kimseye belli etmiyorum savaşımı. yokluğunla savaşmak görünmeyen bir düşmana kılıç sallamak gibi... yoruluyorum, düşüyorum, tekrar kalkıyorum ama sensizliği yenmeyi başaramıyorum. enbüyük korkum bu sensizlik, korkularıyla yüzleşen insanalardan olamıyorum. çünkü sensiz olmayı yediremiyorum kendime. birkez kabullensem sanki o an çıkıp gidecekmişsin gibi gelir yüreğimden. oysa yanımda, hep yüreğimde taşıyorum seni. orada olduğunu bilmek yaşama, hayata tutunma gücü veriyor. korkularımla yüzleştimim anda o gücü kaybetmekten çekiniyorum. gece uykularım kaçıyor. yanlızlığa isyan ederek dört duvar odayı sabaha kadar adımlıyorum. bakamadığım aynalar kırılıyor. binlerce parçası bedenime saplanıyor. bir sigara, bir sigara daha... dudaklarımda küfür lezzeti... dumanı savuştururken tavana sensizlik üzerime çığ gibi yıkılıyor. sonra hayaller gelip çörekleniyor üzerime. sen, sen ve yine sen gözlerimi kapatıp dalıyorum sonsuz senli günlere, seni öperken soluğum kesiliyor. nefes alamıyorum sanki. sonra şiddetli bir yağmu başlıyor. sanki gökyüzü her damlasıyla sana olan sevgimi haykırıyor. seni seviyorum seni seviyorum, seni çok seviyorum diye. bir hayalden bir hayale geçerken sabahı karşılıyorum. güneş penceremden içeri girerek gecenin kasvetini getiriyor. hayaller bir sonraki geceye kadar çekiliyor odamdan, gözlerimden. hayaller gözlerimden çekiliyor diye kızma sakın!!! çünkü benim günüm hep seninle başlayıp seninle bitiyor...

14/1/2008 - KAÇAMAK YAŞIYORUZ HAYATI..

KAÇAMAK YAŞIYORUZ HAYATI Kaçamak yaşıyoruz. Her şeyden, bazen kendimizden bile kaçıyoruz. Duygularımızı paylaşmak nedense zor geliyor bize. Kendimiz bile yaşayamıyoruz ki... Hep içimize atıyoruz sevgileri,hüzünleri,mutlulukları. Bağırıp çağırıp hani derler ya ''bardaktan boşanırcasına yağan yağmur gibi'' ağlayamıyoruz bile. Utanıyoruz... Kızgınlıklarımızı hep içimize atıyoruz. Aslında kendimize kızıyoruz. Karşımızdakinin hiç suçu yok ''sadece o O'nun düşüncesi'' diyemiyoruz. Gördüğümüz her iyilik ve kötülüğün bizden kaynaklandığını anlayamıyoruz. Volkanlar patlıyor içimizde söndüremiyor gözyaşlarımızı içimize akıtıyoruz. Görmüyoruz... kör değiliz sadece bakıyoruz. Çevremizdekileri sadece hareket eden birer obje olarak değerlendiriyoruz. Doğan güneşin sıcaklığını, rüzgarın getirdiği okşamayı,kuş sesindeki canlılığı ve hayatı hep kaçırıyoruz. Ruhumuzu bi yerlerde bıraktık, bulamıyoruz... Çok hızlı gidiyor,dinlenemiyoruz. Herkes ama herkes, herşey üstümüze üstümüze geliyor...Korkup kaçıyoruz. Sevemiyoruz... Sevgilerimizin bile sebebi çıkar ilişkisine dayalı. Hep bir şeyler bekliyoruz karşımızdakinden . Peki... Ne veriyoruz..? Arkadaşlığı bile beceremiyoruz. Bazen bir merhaba demek bile zor geliyor. ''O bana dün selam vermemişti ben neden vereyim'' bile diyebiliyoruz. Aslında kendimizle inatlaşıyoruz. Egomuz daima üstün geliyor. Sebebini bilmiyoruz. Düşünmüyoruz. Geleceğimizi, geçmişimizi içinde bulunduğumuz anı bile düşünmüyoruz. Hep gel geç ilişkilerde gözümüz. Hep başkası olmakta... Kendi benliğimizi kaybettik. Tanımıyoruz içimizdeki beni.Ne istediğimizi ne beklediğimizi bile bilmiyoruz. Kendimizden bile kaçıyoruz. Yüzleşemiyoruz kendimizle... Eleştiride dozu kaçırmaktan korkmuyoruz ama kendimize yöneltilen eleştirileri saldırı olarak algılıyoruz. Hayatın tüm yanlışları hep bizim dışımızda... Bir tebessümü bile çok görüyoruz karşımızdakine. Bilmiyoruz, aslında o çok gördüğümüz tebessümün kendimize verdiğimiz en değerli hazine olduğunu... Hayatta her şey size bağlı. Sen istersen dünya daha güzel. Sensin tüm güzellikleri yansıtan. Diğer olan biten her şey sadece araç. Yani sen varsan her şey var. Kendini tanımaktan geçiyor her şey. Bir tebessümle başlıyor güzellikler. Sabah yataktan kalktığında aynada kendine tebessüm et ve Günaydın dileklerini ilet kendine... Gözlerini kapat hayatın seslerini dinle. Yeni bir gün,her yeni gün seninle birlikte var. Ruhun bir yerlerde seni bekliyor. Bul Onu. Hisset tüm hissettiklerini. Bak nasıl değişecek hayat... Gülümseyin...

14/1/2008 - YAŞAM İLKESİ

9/1/2008 - BİR DÜŞ BİR UMUT BİR SON..

Kaderimize yazılan acı bir öykünün kahramanı olmaktı… Kimsesizlik bitip tükenmekti öksüz akşamlarda… Sensizlik boğuşmaktı dinmeyen fırtınalarda… Sevmek yalan olduğunu bile bile gerçeklerine inanmaktı… Yokluğun geceleri hasret kalmaktı uykulara…. Yaşanmayan günler şimdi kilitli kapıların ardında… Delilik karla kaplı yollarda ayak izlerini aramaktı… Kabullenişim, yetim bir çocuğun boyun büküşüydü hayata… Vazgeçmeye iten sebepler tek çıkar yoldu yalnızlığımda Sevda, düşlerin sınırsız, sevginin biçimsiz olmasıydı… Buruk bir acı gibi kalakaldım karanlıklarda… Amatör yalanlarının arasında bir ışık aradım umutla... Sen kaderime yazılan acı öykünün kahramanı… Sen yalanların içinde en büyük yalancı… Sevmek yarı ölmekse ben diğer yarımı kaybettim Umut değilse dökülen dudaklarından ben bunu hiç haketmedim Biliyorum senin için herşeyim… Aslında sahte gerçeklerin arasında sadece sözlerde yaşayan bir hiçim Kendimden vazgeçtim senin için Kendi doğrularımı unuttum… Belki bir düş belki bir umuttum…

7/1/2008 - aşkım yadigar kalacak sana....

Yüreğim ne dediyse onu dinledim ben. Kimi işaret ettiyse ona yöneldim. Şimdi sen diyor da başka bir şey demiyor. Ansızın bastıran bir yağmura hazırlıksız yakalanır ya insan, işte öyle ıslattı beni aşkın. Seni bekledim ben. Yüreğimdeki heyecanı, gözlerimdeki yeşili, dudaklarımdaki ateşi, ellerimdeki titremeyi, küçük dokunuşları sana sakladım. Ne sen beni bilirdin ne ben seni ama bir yerlerdeydin ve mutlaka gelecektin. Ve bir gün çıktın karşıma. İşte o gün sevdaya dair ne kadar tortu varsa içimde eridi gitti. Çocuk oldum yeniden. Hani bıraksan yemyeşil bir kırda bağıra çağıra şarkı söyleyip koşarım. Seni bulmanın coskusunu hiç bitmeyecek bir enerjiyle yaşarım. Seninle yep yeni bir hayatın başladığını biliyorum. O hayatın içinde vazgeçilmez kıldığım tek şey sensin. Bilirim, bu şarkı korkutur bazen insanı. Neler oluyor diye sormadan bir duygu selinin içinde bulursun kendini. Ama zaten aşk öyle bir şey değil midir? Sorarsan planlarsan onun adına aşk denir mi? Bırak kendini, bırak ki aşkın büyüsü sarsın seni. Kendini o eşsiz duyguların ferahlığına bırak. Tut elimi birlikte çıkalım bu yolculuğa. Yarınsız zamanların iki yolcusu olalım. Kaygısızca yaşayalım aşkı, eriyelim birbirimizde. Yüreklerimiz birbirimiz için atsın, soluklarımız birbirine karışsın Tutkunun alevleri dalga dalga sararken bedenlerimizi. Gidersen... Gözümdeki son parıltıyı da alır g-yasaklı-türürsün. Bir zemherenin ortasında titrerken bırakırsın beni. Ama merak etme ayakta kalırım ben. Tıpkı fırtınaların boynunu eğip yıkamadığı kavak ağaçları gibi. Senden bana yadigâr kalan her anıyı bir kez daha bir kez daha yaşarım. Aşkım da benden yadigar kalır sana...

7/1/2008 - Ve Sadece ender insanlarla yaşanacak kadar özeldir...

7/12/2007 - Kıyamam Sana......

Susarak Özlüyorum

Sözcüklerim varmiyor uzaklarına
Birer birer düşüyor bütün öpmelerim
Ağır yenilgiler alarak

Adresinde yoklugunu kıyamet bilerek
Sadece susarak özlüyorum seni
Hiç tanımadan, ne garip

Sadece susarak özlüyorum seni
Hiç tanımadan, ne garip
Sense uzak, çok uzakta
Bir deniz gibisin resimlerde

Dokunsan Dersim olur, göçerim mecburen
Duydum çok sonradan, adın önemli değil
Acın aynı tadı veriyor zaten

işte buna bıçak çekiyorum
şimdi adı yok, hiç bir sevginin
Zaman zaman değil şimdi
Yalnız benmiyim bu ahir zamanda
Derviş mekanına aşk ile cağıran
Bu ahir zamanda

5/12/2007 - Seni Seviyorum...Seni Seviyorum...Seni SEVİYORUM....

YEMİN OLSUN Kİ SEVGİLİM Ezberimde tuttuğum sevgilim, Sen şimdi beni bir ölü insana çevirdin ya yaşarken, Bunun hesabını and olsun ki ağır ödeyeceksin... Sen ki farkında olmadan adımı ezberleyeceksin, Sen ki farkında olmadan elinden telefonu düşürmeyeceksin. Sen ki her mesaj ya da çağrı geldiğinde Elin ayağına dolaşacak da ne yapacağını bilemeyeceksin, Ama benim olmadığımı görünce de hüsrana uğrayacaksın. Arayacaksın ama beni hiç bir yerde bulamayacaksın. Seninle tanıştığımız o yere de gelmek de zahmet etme... Orada da bulamayacaksın. Kimseye soramayacaksın, çünkü sen herkesten utanacaksın... Kime soracak olursan beni, Bileceksin ki; yüzüne tükürülecek. Kime soracak olursan beni, Bileceksin ki; tokat gibi çarpılacak kapılar yüzüne. Ağlayacaksın, bir başına kalacaksın, Ama beni asla bulamayacaksın... Bulamazsın da, unuttun mu? Ölüyüm artık ben... Ölü bir insandan fayda gelmez sana. Sarhoş olacaksın, avare dolanacaksın bir başına, Adını değiştirecekler, Sana ayyaş diyecekler, Deli diyecekler, Aşık diyecekler, Belki de bir zaman sonra üzülecekler. İsmimi haykıracaksın bulma umuduyla, Ama dedim ya beni bulamayacaksın. Ağlamaktan gözlerim kanlacak, Hatta yaş yerine kan gelecek damla damla... Bana çektirdiklerin yüzünden kahrolacaksın, Kabus gibi rüyalarında göreceksin, Hatta çığlıklarla uyanıp, daha da uyuyamayacaksın. Ölmek isteyeceksin. sadece ölmek... Ölmenin kurtuluş yolu olduğunu düşüneceksin, Ama ölmedikçe çaresizlikten kıvranacaksın. İşte o vakit, o halini görmek için yanından geçeceğim acıyan gözlerle, Bana bakacaksın, dilin tutulacak konuşamayacaksın. O halini gördüğümde de acımam geçecek Ve güleceğim hem de alayc bir gülümseme ile.... İşte o zaman ölümlerin en acısını tattıracağım, Ama sen ölümü tatsan da, ölmeyeceksin... Buna müsade etmeyeceğim. Çünkü seni her zaman bu halinle hatırlayacağım. Bunları okurken belki şimdi komik gelecek, Ama gün geçtikçe sancılarınla bana hak vereceksin. Yemin olsun ki sevgilim, Bana çektirdiklerinin yanında bırakmayacağım. Ve yine yemin olsun ki sevgilim, Seni her gün gözlerimle mezara sokup çıkaracağım. alıntıdır Gel Hak aşıkı yiğitlerin aşkına, Kayıp olan kimliğimi bulda gel, Saklanmayı bırak gitsin şaşkına, Yüreğinden korkuları silde gel. Kafir varmı kan ağlayan cihanda, Kaç müslüman can veriyor şu anda, Çık gel artık ALP erenler bir yanda, Bir yanına Fatihleri alda gel. Ayak seslerini duysun avrupa, Kancıklık yapmaktan caysın avrupa, Seni efendisi saysın avrupa, Mehter başı;cenk marşını çalda gel. Haçlı ölür asla kinleri ölmez, Tokatı yemeden hizaya gelmez, Küffar hile bilir hakikat bilmez, Yüreğine Türk korkusu salda gel. Allah'ın yolunda dirilde hele, Sevdalan sen Vatan denen güzele, Dinsin acı kopsun artık velvele, Baştan başa benliğinle dolda gel. Oyunda oyun var dikkat etsene, Bütün şer güçleri birleşti gene, Her zehirden saplıyorlar sinene, Tuzakları,planları bilde gel. Eeyy ŞEFKATİ ilahi dava şaşmaz, Hak yolunda kardeş kardeşe düşmez, Müslümana hamlık kemlik yakışmaz, YAVUZCA SERT,Yunus kadar olda gel. Hasretleri Düşüyor Hiç Yaşanmamış Olan Sevdanın... Hüzünleri Siyah Bir Bulut Gibi Kaplıyor Seçilip Yok Olmaya Yüz Tutan Umutların... Söylenmiyor Söylenemiyor Çünkü Biliniyor O Olmazsa Bu Olur Diye Seçenek Yok Bunda, Sevda Bu... Yalan Sözlerden Korkuluyor……… Bir Gurur Uğruna Giden Bir Sevda Olmasın Diye Bu... Hala Olmaz Diyorsun Bu Sevdaya Hep Yalanla Doğru Karışmıştır Birbirine Zaten Ne Yalanlar Var Her Gün Söylenen Ne Doğrular Var Bir Kez Bile Söylenemeyen... Bu Benim Hayalim, Senin Suçun Yok; Sen De İstersen Kendi Hayaline Dal... Bu Benim Acım, Senin Hatan Yok; Sen Hiçbir Acıya Dokunmadan Kal! Şimdi Satır Satır Hüzün Yağıyor Yıldırımlar Düşüyor Ve Yakıyor Düştüğü Yerleri Fısıldanan, Sessiz Haykırışlar Var Yanan Yerler Acıyor Kimse Hissetmiyor Acıyı, Duymuyor Sesleri……….. Sesiz Özlem Dolu Bir Gecede Yine Sözlerim Satırlara Düşüyor… alıntıdır Aramayacağım Aramayacağım! Aç kalmış gibi, susuz gibi... Yanıp kavrulup, seni aramayacağım.. O mağrur ruhun kalacak yalnız, Bekleyecek bekleyecek bulamayacaksın... Çalsa da telefonlar ümitlenip, Hiçbirinde beni bulamayacaksın... Her yanını sarsa da bir sürü insan, Sana gülse de bütün yüzler, Uzansa kollar, Hiçbirinde beni bulamayacaksın... Hatıramız kenarda gizli bir mezar gibi... Bazen toprakta bazen yanında gezer gibi. Başında kavak yelleri eser gibi olacak, Hiçbirinde beni bulamayacaksın! alıntıdır Seni Seviyorum  NEDEN Mİ? ...  Şafağın her söküşünde  Saçlarından hayata asılmamın tek nedeni sen varsın  Unutma! ...sana tutku halinde bağlanmam için  Milyonlarca sebebim var....  Şu çirkef dünyada tek parıltı sensin  Ünlü bir heykeltıraşın spatulasından çıkmış gibi  Fakat...sönük bir parıltı değil..  Güneşin tüm ışıklarını silik bırakan bir parıltı  Şu kuru ayazda içimi yakan bir volkan gibisin  Cayır cayır esiyorsun  Yüreğime işleyerek..  Sonrada çekip gidiyorsun  Ne zaman yaktığını ne zaman geldiğini fark etmeden...  Seni Seviyorum  NEDEN Mİ? ...  Saçlarını gözlerini....seni düşünmekten başka bir şey gelmiyor içimden..  İnan öyle tabi bir duygu ki...  Yüreğimin kuyularında  Sanki dünyaya gözümü açtığımdan buyana var..  Biliyorum bu duygu ortaya çıkmak için seni bekliyordu...  Olmadığın bir anı çektiğim nefesi önemseyemiyorum...  Sensiz...bu yalan çorak alemde olmaktansa  BİTİŞİMİN...soğukluğuna Asılmayı  ASLA! ...saçlarından hayata asılmamaktansa  Şu iğrenç çirkef dünyaya sırtımı dönmeyi Akıl bilirim...  Seni Seviyorum  NEDEN Mİ? ...  Kulağımda ne zaman bir aşk şarkısı işitsem  Melodilerde sen akıyorsun  Ne zaman nostalji bir aşk şiiri okusam  Damlayan mısraları hep ama hep..  Saçlarını gözlerini getiriyor bana..  Bilmelisin...her an yanımdasın  Seni hissetmem görmem için bir an düşünmem yeterli..  Zannedersem ilk defa bir kızın kokusu yüreğimde fırtınalar estiriyor..  Kendi kendime ferhatın aslıya aşkındaki gibi  O damı..bu tatlı ten kokusuyla avare olmuştu diyorum...  Seni Seviyorum  NEDEN Mİ? ...  Gözlerinde ki milyonlarca parıltı  Karanlığın zulm yanını darmadağın edip geçiyor  Seni süzerken, kendimi güneşi yukarılardan seyrediyor gibi hissediyorum...  Ruhum sana ait  Hiçe sayıp kaldırıp bir kenara atabilirsin  Yüreğinin içine de alabilirsin  ALLAHIM! ...  Bebişimin yüreğinin en derin kuyusunda olmak istiyorum...  Seni Seviyorum  NEDEN Mİ? ....  Belli sen busun  Fakat sen beni  Ben olduğum...öyle yada böyle olduğum için seviyor musun...  Söyle bunu kim bilir  Saçlarını okşamayı  Saçlarımı okşamanı  Boynuma atılışlarını..buselerini  Tenini koklamayı  Sarılıp sarılıp kopmalarını  Seni seviyorum  Bir yıldız gibi gözlerimin önünden kayıp giderken  Sahte dünyada cennette gibiyim  Sadece bir vakit elimde tutuyorum o cenneti  Bilmem bir müddet sonra ne olacak  Kim bilir rezil edip kopup uçup gitmiş olacak  Seni SEVİYORUM  NEDEN Mİ? ...  Bir çok kız için ısmarlama şiirler yazmıştım  Bu bana hep ters gelmişti..  Fakat şu an  Senin için binlerce dize yazsam az geliyor...  İçimde hep bir ülkü var  Bilmem...kim bilir bu şiiri yanından hiç ayırmazsın  Yada beraberinde kan kırmızısı bir gül goncasını..  ALLAH tüm güzellikleri yaratırken  Eminim seni en nadidesi olarak yaratmış  Kır çiçeklerinden güzel  Gülden narin  Menekşeden şeker  Kardelenden daha güzel kokulu  Seni Seviyorum  NEDEN Mİ? ..  Eşsiz haline huriler gıpta ediyor  Sahte alemde ise  Beşeriler arasında..  Zannedersem...bir ben...yada bir iki şanslı..  Bu güzelliği algılayabiliyor..  Ömür bitene kadar  Mahvolana kadar  Yanında kollarında saçlarında asılı kalsam  Bunu hissediyorum bu bir işkence olur  En çok yüreğinde senle olamadığım için  Seni Seviyorum  Neden mi? ...  Hayal ma yal olsa dahi  Düşüncelerimde aklımda seviliyorum fikri bile  Senin gibi eşsiz bir varlık tarafından beğenilmek sevilmek  Bu budalayı ömrü boyunca mutlu edebilecek kadar,  Muhteşem, eşsiz, güzel ve bir o kadarda ASİL...  Tatlım bebişim seni anlatmaya bak mısralar bile yetmiyor..  Düşünüyorum şu yalnızlığımı gün ışığına atmadığım odamda  Acaba kaç insan seni sana dünyaya anlatmak için  Milyonlarca dizeler yazdı....  Seni Seviyorum  NEDEN Mİ? ...  Bir tebessüm ay ışığında, tek aydınlığım  Bana her şeyi ama her şeyi bir kenara attırıyor  Gülüşünde, gözlerinde, takılıp kalıyorum  Sadece izleyip tadını çıkartma duygusu alevlendiriyor..  Ah! ..bebeğim..seni seviyorum  Bak her şey yetersiz  Bu kadar nedenin ardına bile  Seni ne çok sevdiğimi  Ne çok saçlarında asılı kalmayı  Kollarında uyumayı  Sana dokunmayı...  Gözlerinde tutuklu kalmayı anlatamadım....  (07 Kasım 2000...Seni Seviyorum....milyarlarca nedenim var......saçlarının tellerinde hayata asılmayı....neyse...)  Murat İnce alıntıdır

23/11/2007 - BİLKİ SENİ UNUTMADIM

Gittin... Ben, arkandan sadece baktım. Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki... "Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini. Gidersen sönecek içimdeki ateş ve bir daha hiç kimse yakamayacak. Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana. Konuşamadım... Gittin... Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu bacağımı bu kadar acı duymazdım. Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden. Ağlayamadım... Gittin... Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek, tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı. Anlatamadım... Gittin... Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten? Ürperdin yine biliyorum. Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu Tutamadım... Gittin... Bir yıkım gibiydi gidişin Sen adım adım uzaklaşırken benden Çöküp kaldı bedenim olduğu yere Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım. Kalkamadım... Gittin... Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum Hazırdım gidişine, Kaçak zamanları yaşıyorduk Zaman bitecek ve sen gidecektin Bense, gidişinin ertesi günü Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım. Başlayamadım... Gittin... Bir şey söyledin mi giderken? "Kal" dememi istedin mi? Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi? "Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi? Beynim öylesine uğulduyorduki. Duyamadım... Gittin... Nereye gittiğin önemli değildi Binlerce kilometre uzakta da olsan, iki metre ötemde de farketmiyordu. Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu. Kurtulmalıydım senden, bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım Kurtulamadım... Gittin... Unutulanların arasına katılmalıydım Anıları bir sandığa koyup hayatı bir yerinden yakalamalıydım. Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim Yapamadım... Gittin... Bir okyanusun ortasında tek küreği kaybolmuş sandalda Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi. Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni, Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde, Bil ki; seni Unutamadım...

23/11/2007 - BIRAK SEVME BENİ....

.

BIRAK SEVME BENİ. Bırak sevme beni. Beni sevmek senin harcın değil. Zaman almış hislerimi. Bir de birileri... Gündüzümde geceyi gördü bu gözler, Senin ne ellerin, ne gözlerin, Bana gündüzü getirebilirler. Yüreğim ufalanmış zaten. Her gelen almış bir parcasını, Ya da kırmış bir tarafını. Bırak bana kalsın geri kalanı. Görmüşüm yeterince yalanı. Karanlığı çıkmazları... Uykusuz geceler, Bilmem kaç sefer... Bitmiyor artık bu gönülde çiçekler. Kokmuyor yosunlu denizler. Dağılmışım, parça parçayım. Bu parçalar sana ne verebilirler? Nasılsa değişen bir şey yok. Hikaye aynı... Genç adam esas kıza koşar, Zengin kız döner sırtını. Ve sonra sever başkasını... Bu böyle sürer gider bilirim. Sonra kalmaz didimde hiçbir hece, Kendi dünyamda kayboluveririm. Bırak sevme beni. Zaman aldı hislerimi. Bir de birileri... Kalmış artık yüreğimin son zerreleri, Onları da sana veremem ki! ***KORALP***