14/1/2007 - Dolunaya İnat

Dolunaya İnat Katran karası bir geceyi Haziran ayının bulutlarının arasından yırtarak avuçlarında kıpır kıpır yıldızlarla odamın penceresini tıklattı dolunay… “Sana saman yolunu getirdim” dedi ve bütün gök kubbeyi yer yüzüne indirmiş gibi mağrur gülümsedi koltuğumun başucunda… Ayla yıkanmanın keyfini sürdüm bir müddet… Sonra penceremi açıp onu içeri aldım… Efsunlu ışıklar saçarak avuçlarındaki aydınlığı kitabıma rakı kadehime can eriklerime sürdü… Geçikmiş bir bahar çekirge sesleri ve iğde kokuları ile içeri daldı hemen peşi sıra… Telaşla… Şiirler doldu odama mısra mısra… Fener alayları geçti aklımdan, uzak denizler ve göç yolları geçti Dolanıp dolunayın kanadına uçmak istedim… Lakin bırakmadı hayat. Duydum ki güvercinleri kurşuna dizmişler arka bahçemde Gülleri kesip dikenleri büyütmüşler korku belası Toprağın bire bin verdiği ülkede mayın döşemişler sevdaya giden yollara Aşklar uzak, sevişmeler tuzakmış Dişlerinde kalleş ışıkların parıldadığı kurtlar çeteler halinde boğazlayacak kurban arar olmuşlar dolunay geceleri Pas ve küf kokuyormuş eskiden nergislerin açtığı sokaklar Öylesine büyükmüş ki sis perdesi ne yakamoz görüyormuş gözler ne de çoban yıldızı Güneş ülkesi çocuklarını gömüyormuş lanetli karanlığın koynuna…. Ve öfke büyüyormuş sevda toprağının ana rahminde… Doğa ne kadar cömertse, hayat o kadar bencilmiş evlatlarına karşı… Bolluk içinde aç, varlık içinde yoksul, denizler ortasında susuz yaşar olmuşlar Ve ülke aldırmadan doğanın göz kamaştıran büyüsüne doludizgin koşuyormuş ölümüne. Prangalar…. Savaş tamtamları……ve ağıtlarla Dolunay saman yolundan ışıklarla eteklerinde “haydi” diyordu penceremin dibinde; “Haydi …. Ebedi baharın ülkesine….” Lakin dolunaya inat; öylesine bitkin ve naçar ki hayat…. Kopamadım akşam haberlerden…. Dünyevi kederlerden….. kelepçelerden Açıp penceremi salıverdim dolunayımı Cahit Külebi’ den “bir şiir fısıldayarak kulağına “Bir gün geleceğim Alıp şu başımı Bir gün geleceğim.” “Belki de Haziran Bulacak naşımı Belki de Haziran.” Haziran bir ozanın naşını kaldırırken dolunay Samanyolu boyunca efsunlu yıldızlar saçarak uzaklaştı. Bakakaldım peşinden…. Ne gözümü alabildim……..Ne göze alabildim… 'alıntı-Can DÜNDAR'